Jeśli nie jest Ci obojętna przemoc wobec dzieci – UDOSTEPNIJ

      Możliwość komentowania Jeśli nie jest Ci obojętna przemoc wobec dzieci – UDOSTEPNIJ została wyłączona

Przemoc wobec dzieci codziennie dotyka setek maluchów. Trudno wyobrazić sobie dramat dzieci, które są bite przez własnych rodziców. To naprawdę straszne.

Formy przemocy wobec dzieci

Podobnie jak w przemocy domowej w sensie ogólnym, także przemoc wobec dzieci może być chłodna lub gorąca.

Osoby, stosujące chłodną przemoc, na ogół znajdują racjonalne uzasadnienie dla swojego postępowania – tłumacza ją „surowymi i konsekwentnymi” metodami wychowawczymi. Natomiast przemoc gorąca –to awantury, bicie, krzyki itp.

Wyróżnia się cztery podstawowe formy przemocy wobec dzieci: fizyczne, psychiczne, seksualne oraz zaniedbanie.

Krzywdzenie fizyczne – to dotkliwe karanie dziecka za jakieś jego przewinienie – ale też odreagowanie na dziecku własnej frustracji ( agresja przeniesiona)

Krzywdzenie psychiczne – to bezpośrednie poniżanie, wyśmiewanie, obrażanie dziecka, szantaż emocjonalny, obwinianie itp. Lecz także pozwalanie , by dziecko było świadkiem agresywnych zdarzeń w domu, nawet gdy bezpośrednio go nie dotyczą.

Krzywdzenie seksualne – to angażowanie dziecka w sytuacje seksualne, bezpośrednie napastowanie lub molestowanie albo pozwalanie na kontakt z pornografią czy bycie świadkiem aktów seksualnych.

Krzywdzenie przez zaniedbanie – ten aspekt jest często pomijany przez rodziców, nieświadomych roli potrzeb psychicznych w rozwoju dziecka. Typowym przykładem jest sytuacja, gdy dziecko ma wszelkie dobra materialne, ale nie ma zainteresowania, ciepła i zrozumienia. Zaniedbanie może być również psychiczne i fizyczne.Fizyczne- to brak zaspokojenia potrzeb biologicznych.

Jakiem mogą być skutki krzywdzeni a dzieci?

Jeśli dziecko nie ma tego, czegi potrzebuje a w zamian dostaje przemoc – pojawiają się objawy tak zwanego syndromu dziecka maltretowanego, czyli:

  • Brak poczucia własnej wartości ( jestem gorszy niż inni)
  • Brak zaufania do siebie i innych ludzi
  • Poszukiwanie uznania i przymus zadowalania ludzi, spełnienia ich oczekiwań ( akceptacja warunkowa)
  • Tendencja do zaniedbywania siebie ( nikt mnie nie nauczył, jak o siebie dbać)
  • Poczucie zazdrości wobec sukcesów innych ludzi ( wszyscy mają lepiej ode mnie)
  • Częste zwlekanie i odkładnia na później
  • Pretensje i niezadowolenie z siebie i innych, krytykawnictwo
  • Nieświadome prowokowanie do odrzucenia – czyli prowokowanie takich sytuacji, że rzeczywiście bywa odrzucony
  • Przymus powtarzania traumatycznych sytuacji z przeszłości – czyli zachowania agresywne lub autoagresywne ( przemoc wobec siebie lub innych)
  • Utrwalone zachowania w roli ofiary lub wchodzenie w rolę sprawcy
  • Zachowania samo-niszczące ( nikotyna, alkohol, narkotyki)
  • Stany depresyjne, lęki, fobie
  • Choroby psychosomatyczne, zaburzenia odżywiania, zaburzenia snu, moczenie nocne, obgryzanie paznokci
  • Trudności w nauce i zachowaniu
  • Utrwalone poczucie winy ( wszystko jest przeze mnie)
  • Reakcje agresywno-obronne ( przypuszcza, że inni mają do niego pretensje, więc broni się, atakując)
  • Wzrastając w środowisku dysfunkcyjnym, dzieci przystosowując się do sytuacji, wykształcają swoiste postawy obronne- przyjmują specyficzne „role”. Często mówi się, że „ z tej samej rodziny, a każde inne!” Nic dziwnego – choćby kolejność urodzenia warunkuje charakterystyczne rolę.

Wiele osób wciąż pozostaje głuchych na problem przemocy domowej wobec dzieci. Należy więc nagłaśniać tę sprawę i otwarcie mówić o tym, że bicie nie może być metodą „wychowania”. Przemoc i agresja zawsze są złe i nie prowadzą do niczego dobrego. Dlatego apelujemy, aby otwarcie mówić i walczyć z przemocą wobec dzieci.